Mizgîn - Kovara Dîrok, Raman, Edebiyat û Çandî Ya Mehane

RABE JIYANEK AZAD BIXWAZE

Jîyana bındestî,
bı serê xwe dıjwar e
tev pırsgırêk
derd û êş e
Wê gav dınê
barekî jı kevır e.
Mıxabın
dı bınî da
wek hemmalan
tım em man.
Bêje jı ma
çı bıkın jîyanekî wusa?
Jîyana bındestî,
mîna pelekî bê dar e
an
dı nav çemekî da
qurtekî av e.
Jîyana bındestî,
hem zor û tahl e
hem jan û jahr e
hem gend û nexweşîye
lı vır
xewn û xeyal tevlıhev e.
Goh bıde
dılê xwe
û bıqîre
bêje: 'na!'
jı vî jîyanê ra.
Ey însan!
dı vî dınê da
armanca hebûna te
bo çî ye?
Qenc fam bıke.
Ev jîyana bındestî,
bıla
te nexapîne,
te wenda neke,
te nexelîne.
Jı bîr neke!
Ev jîyana te,
demekî hındık e.
Ev jîyana te,
xewnekî şevê ye.
Ev jîyana te,
xeyalek pıçuk e.
Rabe!
Jîyanek azad bıxwaze.
Ev daxwaz,
Bo te bıbe doz.
Jı bo vî
doza mezın
soza mêran bıde.
Jîyanek,
bı îman û bı xîr
heyya dawî azad.
Bıla
bı tehma gulekî da
û
qasî kelamekî xweş
dı qerexa çemekî da
bê deng û sakîn (be).
Jîyanek,
wek lat û zinarên çîya
tim bi serbilind (be)
Jîyanek,
bı hevalbendîyê
ba û baran
her waha
bı coşekî mezın (be).
Ew rengînîya xwe da
keske sor û benda mor
bı şahîyek mezın
te
bılefîne
Bı hogîrîya
teyrên ezman
serbest û azad
xwe berde hembêza evîn.
bı dıl û can
bazde
lê ber kulîlk û çîçekan da.
Bê tırs
û
bê dıjmın
bıjî
lê vî gerdûnê da.
Lewra,
tu însanî
tu
xelîfa Yezdanî.
Ey însanê hêja!
tu
lıyaqê
hezar tıştên xweşî..

MEM